ـ خدا ازش نگذره !

لیوان دسته دار چایی را برداشت ، روبروش نشسته بودم ، قلپ قلپ  ، تلخ تلخ خوردش.

از ته لیوان لباش رو میدیدم، دستشو دراز کرد به دستم زد . سرد سرد بود مثل دستای مرده.

ـ ول کن خودتو اذیت نکن .
ـ ................................

هیچی نگفت ولی تو نگاهش یه دنیا حرف داشت.

ـ بهم میگفت تو مثل سوراخ ته حوضی که پسرم هی آب میریزه توش ، تو از اون ور در میدی.

  بچه ام نمیتونست یه پرتقالش دو تا شــــه . اون یکی وقتی از سرکـــــار میومد سیـــنــی رو

  چهار دست و پا هل میداد تا اتاقش مبادا یارو ببینه و غر زدنهاش شروع شه! وقتی حرف میزد

  خدا شاهده بغل دستیم صدای ضربان قلبم رو میشنید.

ـ اما حالا که مرده ....

ـ مرده.... مرده ؟؟؟؟ خدا خودش جای حق نشسته !

[][][]

ـ خدا ازش نگذره !

دستش لای برنجای خشک تو سینی دنبال چی میگشت نمیــــدونم ولی نیم ساعت بود که

 می گشت و نگاهش جای دیگه ای بود. روبروش جلوی پنجره ، پشت به نور ایستاده بــــودم و

تکیه ام به لباسشوئی بود.

ـ وقتی آقام زنده بود ، مامان واسه خودش کسی بود ، یه بار تو حیاط دولا شده بود کــــه یــــه

 چوب کبریت رو بر داره ، آقام میفهمه زودتر دولا میشه بر میداره و میگه : " مگه من مرده ام که

خانوم شما از این کارا میکنین ؟ "

آقام تو بمبئی درس خونده بود ، سنیور استاف شرکت نفت بود وقتی تو چهل و چهار سالگی سکته

کرد و مرد ، رادیو آبادان دو دقیقه سکوت داده بود.

بعدش مامان شوهر نکرد ، همه هم و غمش ما بودیم . داداشم زن گرفت که خدا از زنش نگذره ، از

جونشون بــــــدور باشه ولـــــی نفــــرین من یــــکی همیـــشه دنباشه ، زنـــــه نمیذاشــت مامان ،

 داداش و بچه هــــا رو بــــبینه . مامان منتـــظر میشد تـــا از جلـــوی پنجره رد شـــــن  ، ببینتشـــون .

اونم میفهمید بچه رو بر میگردوند ، طبقه بالا مون مینشستن  ، میدونستی ؟

ـ بله ، حالا که اونم بد عروسی داره !

ـ ( تلخ میخندد ) خدا جای حق نشسته !

[][][]

- خدا ازش نگذره !

بی که نگاهش رو از تلویزیون بر داره گفت . لباش رو میجوید میدیدم .

ـ تو سی و سه سالگی بیوه شد ، ما رو جمع و جور کرد . دخترا رو شوهر داد ، پسرا رو زن.

  واسه اون خدا بیامرز زن رشتی گرفت ، زنه هر دوشون رو دق داد.

یکهو برگشت چشاش کاسه اشک بودن.

ـ با اون خدا بیامرز و زنش زندگی میکرد . زنه کارمند بود ، تمیز ولی بدذات بود. چشای مامان

  آب مروارید آورد ، عمل کرد. آخ خدا از زنک نگذره که هر دوشون رو دق داد.

سکوت ، سکوت......

ـ خوب ؟

دست دراز کرد یه پرتقال برداشت شروع کرد به پوست کندن . پوست میکند و نگاهش میکرد .

ـ مامان جای ظرف چای ، شکر و نمک رو کابینت آشپزخونه رو میدونست ، ترتیبشــــون رو  ،

 میفهمی که ؟

ـ آره .

ـ زنک صبحها جاهاشون رو عوض میکرده ، مامان میومد چای شیرین بخوره ، چای و نمک میخورده .

  می اومد چای دم کنه ، بمیرم کورمال کورمال پیداش نمیکرده . آخ خدا ازش نگذره زنک رو .....

ـ مامان گریه میکنی ؟

ـ نه مال پوست پرتقاله ....

ـ خوب اونم که زود بیوه شد.

ـ آره ، داغ اون داداش رو گذاشت رو دلمون و تک پسرش گرفت تو دامنش. واســـه ام  پیـــغـــــــام

  فرستاده بود که بچه عمه اش رو که میبینه یاد باباش میافته  ، بگین نیاد.

لباش رو میجوه .

ـ مادر خوبی بود حداقل !

ـ آره واقعا" مادر خوبی بود ، واقعا" مادر خوبیه!

[][][]

برام چایی آورد ......

می لرزیدم و گریه میکردم. صدام رو قورت میدادم که نکنه صدا گریه ام  در بیاد.

گفتم : خدا ازش نگذره.....

گفت : نگو مادر ..... من یه عمر گفتم الان بچه ام روبروم نشسته گریه میکنه ، جیگرش خونه ....

         فقط بدون خدا جای حق نشسته !